:: නම් නැති 11 ::

ආ මඟ ම මෙහි බෝ දිගයි

ඇණී පෑහුණු කටු බොහොයි

වංකගිරිය ද මෙය යි

තැබූ මං ඉඟි පැටලවෙයි

මතකයේ ඉඩ හරි අඩුයි

සිහිය සැම විට බොඳ කරයි

මීදුමක සුව දෙන උදාසන

සැඩ දවාලක් බව නොම කියයි